Lichamelijke klachten en de vaderwond: wat je lichaam je vertelt

“Mijn onderrug herinnert mij eraan wanneer ik het weer alleen draag.”

Met enige regelmaat speelt mijn onderrug op.

Niet na zwaar tillen.

Niet na verkeerd zitten.

Maar wanneer ik me emotioneel niet gesteund voel.

Dat patroon zie ik inmiddels helder.

Lichamelijke klachten en mentale processen lopen bij mij vaak samen. En mijn onderrug blijkt een directe ingang naar mijn vaderwond. De eerste keer dat mijn lichaam het me liet zien

Jaren geleden was ik bij een opleiding voor ayurveda-studenten. Ik wist letterlijk niet hoe ik moest zitten van de pijn in mijn onderrug. Die avond deed ik yoga nidra. In diepe ontspanning zag ik een beeld van een oudere mannelijke figuur die een arm om mijn rug sloeg.

Dat was het.

Geen woorden. Geen analyse. Alleen dat gebaar.

En ineens wist ik:

dit gaat over steun. Of beter gezegd: het gemis daarvan.

Toen ik besefte hoeveel steun ik als kind had gemist — met name van mijn vader — ontspande mijn lichaam. Na de meditatie was de pijn weg. Niet magisch opgelost. Maar erkend.

Mijn onderrug ging niet over houding.

Hij ging over gedragen worden.

De innerlijke kind-meditatie van afgelopen week

De afgelopen week deed ik opnieuw een meditatie met mijn innerlijke kind.

Ik zag een jongere versie van mezelf die haar best deed. Die keek. Die hoopte gezien te worden.

En ik zag ook dat mijn vader mij niet werkelijk zag.

Niet omdat hij dat niet wilde.

Maar omdat hij het niet kon.

Dat inzicht kwam niet als nieuw.

Het kwam als verdieping.

En mijn lichaam reageerde weer. Mijn onderrug werd voelbaar.

Niet zo heftig als vroeger. Maar duidelijk genoeg om te weten: hier wordt een oude laag aangeraakt.

Wat een vaderwond met je lichaam doet

Een vaderwond gaat vaak over:

• niet gezien worden

• geen bevestiging krijgen

• geen emotionele rugdekking

• te vroeg zelfstandig moeten zijn
  

Veel vrouwen met een vaderwond worden sterk. Onafhankelijk. Draagkrachtig.

Maar in hun lichaam zie ik vaak:

• onderrugklachten

• schouder- en nekspanning

• moeite met ontvangen

• chronische vermoeidheid
  

Niet omdat ze zwak zijn. Maar omdat hun systeem ooit besloot: ik doe het zelf wel.

Mijn onderrug herinnert mij eraan wanneer ik opnieuw in dat oude patroon stap en wat ik te doen heb.

En de moederwond? De moederwond raakt vaak aan:

• jezelf aanpassen om liefde te behouden

• emotionele versmelting

• moeite met grenzen
  

In het lichaam zie ik dit terug in:

• buik- en bekkenklachten

• adem die hoog blijft

• spanning rond het middenrif
  

Vader- en moederwond zijn geen beschuldigingen. Het zijn sporen van ontwikkeling. Ze leven vaak voort in het lichaam, zelfs wanneer we het mentaal al begrijpen.

Waarom lichamelijke klachten vaak later komen? In lichaamsgerichte therapie en systemisch werk zien we dit vaak:

Het hoofd begrijpt het eerst. Het lichaam verwerkt het later.

Dat is geen terugval. Dat is integratie.

In het boek: Er is geen weg meer terug van Willem Nellis, beschrijft hij hoe ontwikkelingslagen zich blijven aandienen tot ze werkelijk doorleefd zijn. Wat eenmaal gezien is, kun je niet meer niet-zien.

Zo voelt het ook.

Mijn eerste meditatie liet mij zien dat mijn rug over steun ging. De recente meditatie liet mij voelen waar het gemis ooit begon.

Mijn lichaam rondt in lagen af wat ooit niet kon worden afgerond.

Waarom ik bij Bron44 lichaamsgericht en systemisch werk

Dit is precies waarom ik bij Bron44 niet alleen werk met gesprek.

Bij terugkerende lichamelijke klachten, kijk ik niet alleen naar spieren of houding, maar ook naar de onderliggende laag van vaderwond of moederwond.

Ik werk met:

• Trauma sensitieve yoga om het zenuwstelsel te reguleren

• Systemisch werk en opstellingen om zichtbaar te maken wat je nog draagt

• 1-op-1 begeleiding om nieuwe ervaringen van steun mogelijk te maken
  

Niet om te blijven analyseren. Maar om het lichaam te laten integreren.

Wat mijn onderrug mij nu leert

Wanneer mijn rug opspeelt, stel ik mezelf één vraag:

Draag ik dit weer alleen?

En soms is het antwoord ja.

Dan is mijn taak niet om harder te worden. Maar om steun toe te laten. En meestal betekent dit de steun van mezelf.

Mijn lichaam is geen vijand. Het is een boodschapper.

Herken je dit?

Heb jij lichamelijke klachten die opkomen wanneer je je niet gezien of gesteund voelt?

Dan is je lichaam misschien niet tegen je. Het vertelt je iets over een oude laag — over jouw vaderwond of moederwond. Als je wilt onderzoeken wat jouw lichaam je probeert duidelijk te maken, ben je welkom bij Bron44. In een veilige setting kijken we samen naar wat je hoofd al begrijpt — en wat je lichaam nog nodig heeft om echt te kunnen ontspannen. Een kennismaking is altijd gratis.

“Wat ik vroeger alleen droeg, mag nu zachter worden.”